We staan vandaag vroeg op. Na flink gegoogle gisteravond hebben we besloten naar Shark Valley te gaan, je kunt daar per fiets of tram een tocht maken door de Everglades. Het is een flink eind rijden vanuit Naples, anderhalf uur, dus we willen op tijd vertrekken. Om half 8 gaat de wekker. Ik sta om kwart voor 8 op en na een hoop gekreun uit het bed naast ons, lukt het Sofie en Max om om 8 uur op te staan. We gaan snel ontbijten (drie keer raden, een geroosterde bagel met jam), we grissen nog wat muffins mee voor onderweg en zitten om 9 uur in de auto.
Al snel nadat we Naples uitrijden rijden we de Everglades in. Anderhalf uur rijden we over de US 41, de Tamiami trail, een lange weg door een heel groen landschap met veel water en af en toe wat bomen. Om de zoveel mijl staat er een bordje met Indian Village en dan zie je een minidorpje met wat indianenhutten en gewone huizen. Ook zie je overal reclame voor airboattours.
Tegen half 11 rijden we het Shark Valley State park in. We betalen 10 dollar entree en parkeren onze auto. We kunnen kiezen, er is een rondrit van 15 mijl die je per fiets of per tram kan doen. Per tram doe je er 2 uur over, per fiets drie uur. De lucht begint inmiddels aardig te betrekken dus we kiezen voor de tram. Het is een open kar en omdat het bewolkt is zal het niet te warm zijn. We kopen kaartjes en kunnen mee met de tram van 11 uur. We slaan nog wat extra water in en wat zakjes chips voor het geval we honger en dorst krijgen onderweg. We zijn benieuwd, op naar de alligators!
Om 11 uur vertrekken we. De gids kondigt aan dat we onderweg waarschijnlijk wat showers kunnen verwachten (de lucht is inmiddels heeeeel donker) en we zijn nog niet op pad of de eerste druppels vallen al. En niet een paar. Omdat de tram open is en de wind van opzij komt zijn met name Sofie en ik binnen de kortste keren helemaal doorweekt. Ik heb de camera veilig opgeborgen in de tas dus van foto's maken komt niet veel. 10 minuten later droogt het wat op en kunnen we wat meer van het landschap genieten. De gids wijst ons op bijzondere vogels (grey egret, white ibis, hawk) en vertelt ons van alles over het landschap en de dieren die er leven. Zo leven er 26 soorten slangen waarvan 4 giftig zijn. We blijken in het verkeerde seizoen op bezoek, de alligators zitten nu veel in het water, maar in de winter komen ze aan land om op te warmen.
Maar we hebben geluk, na een kwartier horen we de gids door de microfoon roepen dat hij onze eerste alligator heeft gespot! De tram stopt en rijdt langzaam langs zodat we foto's kunnen maken. Het is even zoeken, want hij is goed verstopt. Het is echt super om zo'n dier van zo dichtbij in zijn natuurlijke omgeving te zien!
We rijden verder en zien even later een nog grotere alligator langs zwemmen. Ondertussen is het weer hard gaan regenen en gaat de camera weer in de tas. Het onweert inmiddels ook flink en het is eigenlijk best spannend om met onweer over zo'n vlakte te rijden. We gaan er maar vanuit dat als het gevaarlijk zou zijn, de tram niet vertrokken zou zijn.
Halverwege de rit, na ongeveer 50 minuten, komen we bij een observatiepost. Hier klimmen we omhoog voor een mooi uitzicht over de eindeloze Everglades. We speuren het water af naar nog meer alligators maar die zien we niet, wel een enorme schildpad die helaas onder water duikt voordat ik de camera heb kunnen pakken. Het begint weer harder te regenen dus we gaan weer in de tram zitten. We rijden terug naar het begin van het park en hebben het eerlijk gezegd wel een beetje gehad met de tocht. De wind staat nu aan de andere kant van de tram en ook Michiel en Max worden nu flink nat. Vlak voor het einde zien we nog een laatste alligator, maar als we uitstappen weten we niet hoe snel we in de auto moeten komen. We zijn tot op ons ondergoed doorweekt en hebben het erg koud. We komen even bij met de verwarming aan (bizar na al die dagen airco!) en eten onze chips en de meegenomen muffins op. Prima lunch, we kunnen er weer even tegen.
Onze volgende stop is Miccosukee Indian Village vlakbij Shark Valley. Dit is een indianendorp in de vorm van een museum waarin je kunt zien hoe de Seminole Indianen, de oorspronkelijke bewoners van Florida, hier vroeger hebben geleefd. Ze geven er ook een allogatorshow en die wil Max graag zien. Maar helaas, 'no gatorshows when it's raining'...
We besluiten terug te rijden richting het hotel in de hoop dat het onderweg stopt met regenen. Halverwege komen we namelijk langs Everglades City en daar willen we nog een airboattour doen. Het lijkt inderdaad minder te gaan regenen en als we drie kwartier later Everglades City inrijden besluiten we te stoppen. we stoppen bij een restaurantje voor een drankje en een snack en zien dan dat het toch weer harder gaat regenen. Na al die dagen mooi weer hebben we vandaag toch echt even pech. Maar niet getreurd, we hebben alligators gezien en we kunnen vast een andere dag nog een keer een airboattour maken.
We rijden terug naar het hotel en wat is het heerlijk om onze natte kleren uit te trekken. We rommelen even wat op onze kamer en overleggen over wat we zullen doen. Het is namelijk pas 15.00 uur. De kinderen willen graag nog een keer naar de Courtland mall en dat vinden wij ook wel een goed idee want dan kunnen we een paar t-shirtjes ruilen die we gisteren te klein hebben gekocht.
Tegen half 5 zijn we in het winkelcentrum. We ruilen onze shirts om, kopen nog een trui en 2 t-shirts voor Sofie en Max koopt een souveniertje voor z'n beste vriend Mees en voor zichzelf. Als we klaar zijn rijden we door naar de Publix voor avondeten. We halen verse sushi, pancakes en een bak meloen die we bij terugkomst weer in het prieeltje opeten. Heerlijk!
We zijn vroeg vandaag, het is pas 19.00 uur dus er is nog tijd voor een avondwandeling. Goed plan! Ik neem m'n camera mee. We lopen in 30 minuten naar de pier. De zon is eindelijk gaan schijnen maar duikt al snel weer achter de wolken. Toch is er mooi avondlicht en maak ik veel foto's.
Er is maar 1 pelikaan deze keer en ook de dolfijnen laten zich niet zien maar we wandelen heerlijk van de pier over het strand weer terug naar 5th street. Onderweg zien we nog een paar schildpadnesten.
Op 5th street nemen Sofie en Max weer een frozen yoghurt (vanille met cookiedough deze keer) en Michiel en ik een Starbucks koffie. We slenteren terug naar het hotel en genieten van de mooie avond en de heerlijke temperatuur. Tegen half 10 zijn we weer op onze kamer en kan ik aan de slag met het verslag. Er wordt nog wat gelezen en geinternet (hoe schrijf je dat eigenlijk?) en tegen half 11 gaat de lamp uit. Ondanks de regen hebben we toch weer een heerlijke dag gehad.
Morgen is alweer onze laatste dag in Naples. Als het droog is willen we naar het strand en anders zien we nog wel wat we gaan doen.
Van 13 juli tot en met 3 augustus 2012 gaan Michiel, Sofie, Max en ik drie weken naar Florida. We beginnen in Orlando en reizen dan via Naples en Key West naar Miami. Via dit blog is onze reis te volgen. Nu nog hopen dat er overal wifi is....
maandag 23 juli 2012
zondag 22 juli 2012
Dag 9 Sofie en Max kiezen vandaag
Omdat met name Max even klaar is met uitstappen doen mogen vandaag Sofie en Max kiezen wat we gaan doen. Drie keer raden: bij het hotel blijven en zwemmen! Prima, dan doen we dat.
Maar eerst weer haasten om ons ontbijt te halen. Om kwart over 9 staan we buiten, weer net op tijd. Deze keer roosteren we onze bagels, dat is toch een stuk lekkerder. We eten weer in het prieeltje want bij het zwembad is het vol.
Na het ontbijt zijn de kinderen in no time in hun badkleding en gaan ze vast naar het zwembad. Binnen vijf minuten staan ze kliedernat weer voor de deur, ze mogen niet zonder ouders in het zwembad. Michiel gaat met ze mee. Ik blijf nog even om wat op te ruimen en ga dan met iPad ook naar het zwembad. Ik heb namelijk toch een manier gevonden om de foto's te ordenen dus ga ik nog even de foto's van de afgelopen dagen opnieuw in de juiste volgorde op het blog zetten. Ik lees ondertussen ook de reacties op het verslag van gisteren, heel leuk weer! Als ik klaar ben lees ik de blogs van andere Floridagangers bij, leuk om te lezen waar anderen zijn en wat ze daar doen.
Ondertussen begint het toch weer flink warm te worden. Michiel en ik gaan toch ook maar even de zwemkleren aandoen om even af te koelen. Rond half 1 wordt het te warm en krijgen we honger. Omdat Sofie graag wil shoppen gaan we naar een mall in de buurt, dan kunnen we daar eten en shoppen. Het weer lijkt ook wat te betrekken dus een mooi moment om naar binnen te gaan.
Het wordt de Courtland mall die erg leuk blijkt te zijn. Overdekt dus lekker airco. Na een lunch bij Starbucks (lekker even snoepen deze keer en ik heb mijn eerste frappucino besteld) duiken we meteen de Abercrumbie in. Met veel succes, een trui voor Sofie, een trui en t-shirt voor Max, een trui, korte broek en t-shirt voor Michiel en twee truien, twee t-shirts en een broek voor mij. Verderop kopen we nog sportschoenen voor Sofie en slippers voor Michiel. Ondertussen is buiten een flink onweer losgebarsten. Prima planning dus om nu binnen te lopen.
We krijgen alweer trek en kopen vier pretzels bij Pretzel Twister. Een aanrader, heerlijk versgebakken!
Op de terugweg naar buiten komen we langs een hoeden/pettenwinkel waar ik toch maar even inloop. De zon staat hier overdag zo hoog en dus zo vol op je hoofd te schijnen dat ik merk dat ik er last van heb als ik in de volle zon loop. Sofie en Max lachen me aan alle kanten uit als ik de ene na de andere zonnehoed pas en Michiel doet nog enigszins z'n best om me te helpen. Sorry jongens, ik heb nou eenmaal geen hoedenhoofd. Het wordt uiteindelijk een strooien cowboyhoed die de goedkeuring van Sofie en Michiel krijgt. Ik heb er nog maar even geen foto's van gemaakt ;-)
Als we thuiskomen rusten we even uit en pakken we alle aankopen uit. We zijn nogal eensgezind geweest in onze kledingkeus, zie onderstaande foto, jut en jul in het kwadraat.
Ondertussen is het alweer tijd voor het avondeten. Max en Sofie mogen kiezen en ze kiezen voor Aqua. Een seafood/steak restaurant. Lekker eten, wel aan de prijs. Na het eten gaan we weer een bak ijs vullen en optoppen bij Frozen Yoghurt. Heerlijk genietend lopen we terug
naar het hotel. Door het onweer is het opnieuw afgekoeld naar een graad of 26, we vinden het bijna koud!
We zijn op tijd terug bij het hotel en doen allemaal ons eigen ding, verslag maken, lezen, internetten. Michiel en ik zoeken uit waar we het beste naar toe kunnen in de Everglades want dat staat morgen op het programma. Tegen tienen duiken we allemaal het bed in.
Maar eerst weer haasten om ons ontbijt te halen. Om kwart over 9 staan we buiten, weer net op tijd. Deze keer roosteren we onze bagels, dat is toch een stuk lekkerder. We eten weer in het prieeltje want bij het zwembad is het vol.
Na het ontbijt zijn de kinderen in no time in hun badkleding en gaan ze vast naar het zwembad. Binnen vijf minuten staan ze kliedernat weer voor de deur, ze mogen niet zonder ouders in het zwembad. Michiel gaat met ze mee. Ik blijf nog even om wat op te ruimen en ga dan met iPad ook naar het zwembad. Ik heb namelijk toch een manier gevonden om de foto's te ordenen dus ga ik nog even de foto's van de afgelopen dagen opnieuw in de juiste volgorde op het blog zetten. Ik lees ondertussen ook de reacties op het verslag van gisteren, heel leuk weer! Als ik klaar ben lees ik de blogs van andere Floridagangers bij, leuk om te lezen waar anderen zijn en wat ze daar doen.
Ondertussen begint het toch weer flink warm te worden. Michiel en ik gaan toch ook maar even de zwemkleren aandoen om even af te koelen. Rond half 1 wordt het te warm en krijgen we honger. Omdat Sofie graag wil shoppen gaan we naar een mall in de buurt, dan kunnen we daar eten en shoppen. Het weer lijkt ook wat te betrekken dus een mooi moment om naar binnen te gaan.
Het wordt de Courtland mall die erg leuk blijkt te zijn. Overdekt dus lekker airco. Na een lunch bij Starbucks (lekker even snoepen deze keer en ik heb mijn eerste frappucino besteld) duiken we meteen de Abercrumbie in. Met veel succes, een trui voor Sofie, een trui en t-shirt voor Max, een trui, korte broek en t-shirt voor Michiel en twee truien, twee t-shirts en een broek voor mij. Verderop kopen we nog sportschoenen voor Sofie en slippers voor Michiel. Ondertussen is buiten een flink onweer losgebarsten. Prima planning dus om nu binnen te lopen.
We krijgen alweer trek en kopen vier pretzels bij Pretzel Twister. Een aanrader, heerlijk versgebakken!
Op de terugweg naar buiten komen we langs een hoeden/pettenwinkel waar ik toch maar even inloop. De zon staat hier overdag zo hoog en dus zo vol op je hoofd te schijnen dat ik merk dat ik er last van heb als ik in de volle zon loop. Sofie en Max lachen me aan alle kanten uit als ik de ene na de andere zonnehoed pas en Michiel doet nog enigszins z'n best om me te helpen. Sorry jongens, ik heb nou eenmaal geen hoedenhoofd. Het wordt uiteindelijk een strooien cowboyhoed die de goedkeuring van Sofie en Michiel krijgt. Ik heb er nog maar even geen foto's van gemaakt ;-)
Als we thuiskomen rusten we even uit en pakken we alle aankopen uit. We zijn nogal eensgezind geweest in onze kledingkeus, zie onderstaande foto, jut en jul in het kwadraat.
Ondertussen is het alweer tijd voor het avondeten. Max en Sofie mogen kiezen en ze kiezen voor Aqua. Een seafood/steak restaurant. Lekker eten, wel aan de prijs. Na het eten gaan we weer een bak ijs vullen en optoppen bij Frozen Yoghurt. Heerlijk genietend lopen we terug
naar het hotel. Door het onweer is het opnieuw afgekoeld naar een graad of 26, we vinden het bijna koud!
We zijn op tijd terug bij het hotel en doen allemaal ons eigen ding, verslag maken, lezen, internetten. Michiel en ik zoeken uit waar we het beste naar toe kunnen in de Everglades want dat staat morgen op het programma. Tegen tienen duiken we allemaal het bed in.
zaterdag 21 juli 2012
Dag 8 Sanibel Island, Fort Myers en nog meer dolfijnen
Zo. De eerste week zit erop. We raken steeds meer gewend aan Florida en beginnen lekker in de vakantiemodus te komen. Gelukkig hebben we nog twee weken!
Vandaag worden we wakker van de vuilniswagens om de hoek. Ik hoor de eerste om 7.00 uur en de rest wordt wakker van de volgende om 8.00 uur. Hoe we het doen weet ik niet maar we moeten toch weer haasten voor het ontbijt. Als we om 9.15 uur bij het zwembad aankomen is er nog maar 1 bagel. Wat vervelend, nu moeten we muffins eten als ontbijt ;-)
We starten rustig op en zijn rond half 11 klaar voor onze uitstap naar Sanibel Island. Dit is een eiland voor de kust van Fort Myers dat bekend staat om zijn witte stranden en vele schelpen. Er loopt een tolbrug naar het eiland dus we kunnen er gewoon naar toe rijden.
Als we om 12.00 uur uitstappen op een parkeerplaats bij het strand realiseren we ons dat onze planning niet ideaal is. Op het heetst van de dag naar het strand, zonder parasol... Het is inmiddels 95 graden Fahrenheit. Maar goed, we kijken wel hoe lang we het vol houden. We installeren ons op het strand en duiken meteen het water in. En hoewel het water ook hier warm is koelt het toch iets af. We dobberen weer heerlijk en gaan op zoek naar schelpen. Genoeg te vinden hier. Max en Sofie vinden hele mooie die mee naar huis gaan.
Plotseling wordt mijn aandacht getrokken door iets, ik weet niet wat, maar ik weet meteen dat het om een dolfijn gaat. En ja hoor, vlak voor de kust, op een paar meter van de mensen die het verst in zee staan zwemt een dolfijn op z'n gemakje langs! Als we goed kijken zien we er nog een naast zwemmen. Twee wilde dolfijnen, vlak voor ons, echt heel bijzonder! Ik pak snel m'n camera en het lukt me om ze op de foto te zetten. Nou ja, hun vinnen dan... Zie hieronder. Je moet er waarschijnlijk een vergrootglas bij pakken maar het gaat om het idee;-)
We blijven nog even kijken en zien ze langzaam richting zee verdwijnen. We zwemmen zelf ook nog even en krijgen het dan toch echt te warm in de volle zon. Om 2 uur zoeken we de auto op en koelen even lekker af bij de airco. Volgende stop is Fort Myers. Als we de tolbrug weer over rijden vraagt Max of hier ook dolfijnen zwemmen. Ik antwoord 'misschien wel, maar dan moet je wel heel veel geluk hebben om ze te zien'. Vijf minuten later roept hij dat hij een dolfijn ziet. In eerste instantie geloof ik hem niet maar als ik maar links kijk zie ik er inderdaad een, en meteen erachter nog een! Jeetje, dat is wel veel geluk voor 1 dag!
Onderweg naar Fort Myers stoppen we bij de Tanger outlet. Eerst even een snelle lunch, dat werd hoog tijd en daarna nog een paar winkels in. Het aanbod valt wat tegen, met twee bescheiden tasjes (schoenen en een shirt voor Max, sokken voor Michiel) stappen we weer in de auto. Het 'oude' centrum van Fort Myers is nog een half uur rijden.
Onderweg loopt de temperatuur verder op naar 97 graden. Als we uitstappen zijn we dus eigenlijk best blij dat dit oude centrum niet heel groot is. We lopen wat rond, maken wat foto's en duiken dan een bar in om wat drinken te kopen. Weer buiten begint het te regenen. We drinken onze drankjes onder een parasol op en voelen de temperatuur dalen. Hoewel het maar een klein oud centrum is vinden we het wel de moeite waard, er staan mooie gebouwen en er hangt een prettige sfeer. We overwegen hier te gaan avondeten maar hebben door de late lunch nog helemaal geen trek. Over op plan B: we rijden terug naar Naples, halen bij de Walmart wat boodschappen en gaan dan in het hotel eten.
Onderweg zet de regen flink door en begint het ook te onweren. De temperatuur valt in 40 minuten terug naar 79 graden. Lekker fris!
Tegen 19.00 uur zijn we bij de Walmart. We kopen broodjes, hotdogs, ijsbergsla en mosterd en kijken weer onze ogen uit naar het enorme aanbod in deze winkel.
Als we rond 20.00 uur terug zijn in het hotel is het weer droog en maken we onze broodjes. We eten ze op in het tuintje van het hotel, daar staat een soort prieeltje met een tafel en stoelen. We zitten er heel lekker, de temperatuur is heerlijk, de lucht donker, om ons heen zien we overal bliksemflitsen en in de verte horen we nog wat onweer rommelen.
We hebben honger en zijn snel klaar met eten. We gaan terug naar onze kamer en rommelen nog wat, tv kijken, verslag schrijven, verbrande schouders insmeren, tekenen, voor we het weten is het 22.00 uur en maken we ons klaar om te gaan slapen. Het was weer een heerlijke dag!
Morgen houden we een rustdag, maar eens kijken waar we zin in hebben.
Vandaag worden we wakker van de vuilniswagens om de hoek. Ik hoor de eerste om 7.00 uur en de rest wordt wakker van de volgende om 8.00 uur. Hoe we het doen weet ik niet maar we moeten toch weer haasten voor het ontbijt. Als we om 9.15 uur bij het zwembad aankomen is er nog maar 1 bagel. Wat vervelend, nu moeten we muffins eten als ontbijt ;-)
We starten rustig op en zijn rond half 11 klaar voor onze uitstap naar Sanibel Island. Dit is een eiland voor de kust van Fort Myers dat bekend staat om zijn witte stranden en vele schelpen. Er loopt een tolbrug naar het eiland dus we kunnen er gewoon naar toe rijden.
Als we om 12.00 uur uitstappen op een parkeerplaats bij het strand realiseren we ons dat onze planning niet ideaal is. Op het heetst van de dag naar het strand, zonder parasol... Het is inmiddels 95 graden Fahrenheit. Maar goed, we kijken wel hoe lang we het vol houden. We installeren ons op het strand en duiken meteen het water in. En hoewel het water ook hier warm is koelt het toch iets af. We dobberen weer heerlijk en gaan op zoek naar schelpen. Genoeg te vinden hier. Max en Sofie vinden hele mooie die mee naar huis gaan.
Plotseling wordt mijn aandacht getrokken door iets, ik weet niet wat, maar ik weet meteen dat het om een dolfijn gaat. En ja hoor, vlak voor de kust, op een paar meter van de mensen die het verst in zee staan zwemt een dolfijn op z'n gemakje langs! Als we goed kijken zien we er nog een naast zwemmen. Twee wilde dolfijnen, vlak voor ons, echt heel bijzonder! Ik pak snel m'n camera en het lukt me om ze op de foto te zetten. Nou ja, hun vinnen dan... Zie hieronder. Je moet er waarschijnlijk een vergrootglas bij pakken maar het gaat om het idee;-)
We blijven nog even kijken en zien ze langzaam richting zee verdwijnen. We zwemmen zelf ook nog even en krijgen het dan toch echt te warm in de volle zon. Om 2 uur zoeken we de auto op en koelen even lekker af bij de airco. Volgende stop is Fort Myers. Als we de tolbrug weer over rijden vraagt Max of hier ook dolfijnen zwemmen. Ik antwoord 'misschien wel, maar dan moet je wel heel veel geluk hebben om ze te zien'. Vijf minuten later roept hij dat hij een dolfijn ziet. In eerste instantie geloof ik hem niet maar als ik maar links kijk zie ik er inderdaad een, en meteen erachter nog een! Jeetje, dat is wel veel geluk voor 1 dag!
Onderweg naar Fort Myers stoppen we bij de Tanger outlet. Eerst even een snelle lunch, dat werd hoog tijd en daarna nog een paar winkels in. Het aanbod valt wat tegen, met twee bescheiden tasjes (schoenen en een shirt voor Max, sokken voor Michiel) stappen we weer in de auto. Het 'oude' centrum van Fort Myers is nog een half uur rijden.
Onderweg loopt de temperatuur verder op naar 97 graden. Als we uitstappen zijn we dus eigenlijk best blij dat dit oude centrum niet heel groot is. We lopen wat rond, maken wat foto's en duiken dan een bar in om wat drinken te kopen. Weer buiten begint het te regenen. We drinken onze drankjes onder een parasol op en voelen de temperatuur dalen. Hoewel het maar een klein oud centrum is vinden we het wel de moeite waard, er staan mooie gebouwen en er hangt een prettige sfeer. We overwegen hier te gaan avondeten maar hebben door de late lunch nog helemaal geen trek. Over op plan B: we rijden terug naar Naples, halen bij de Walmart wat boodschappen en gaan dan in het hotel eten.
Onderweg zet de regen flink door en begint het ook te onweren. De temperatuur valt in 40 minuten terug naar 79 graden. Lekker fris!
Tegen 19.00 uur zijn we bij de Walmart. We kopen broodjes, hotdogs, ijsbergsla en mosterd en kijken weer onze ogen uit naar het enorme aanbod in deze winkel.
Als we rond 20.00 uur terug zijn in het hotel is het weer droog en maken we onze broodjes. We eten ze op in het tuintje van het hotel, daar staat een soort prieeltje met een tafel en stoelen. We zitten er heel lekker, de temperatuur is heerlijk, de lucht donker, om ons heen zien we overal bliksemflitsen en in de verte horen we nog wat onweer rommelen.
We hebben honger en zijn snel klaar met eten. We gaan terug naar onze kamer en rommelen nog wat, tv kijken, verslag schrijven, verbrande schouders insmeren, tekenen, voor we het weten is het 22.00 uur en maken we ons klaar om te gaan slapen. Het was weer een heerlijke dag!
Morgen houden we een rustdag, maar eens kijken waar we zin in hebben.
vrijdag 20 juli 2012
Dag 7 Naples: strand, hotdogs en pelikanen
We beginnen steeds langer te slapen. Vandaag is Michiel als eerste wakker rond half 9. Sofie, Max en ik hebben moeite om op te staan maar slepen ons om 10 voor 9 uit bed. We willen het ontbijt van het hotel toch wel graag uittesten en dat kan tot 9.30 uur. Een half uurtje later lopen we naar het zwembad waar inderdaad een simpel buffetje staat: bagels, muffins, sap en koffie. Helemaal prima. We eten het lekker bij het zwembad op. Het is inmiddels al weer flink warm maar in de schaduw gaat het net.
Na het ontbijt gaan we de buurt wat verder verkennen. Het strand schijnt op 10/15 minuten lopen te zitten dus daar gaan we maar eens naar toe. Best warm, lopen in de volle zon, maar gelukkig wordt er hier en daar een gazon besproeid en pikken we wat waterstralen mee.
Na inderdaad ongeveer 10 minuten bereiken we het strand. Het ziet er erg mooi en tropisch uit. Geen blauw water maar wel lichtgroen en veel palmbomen. We testen even de watertemperatuur en weten niet wat we voelen, bijna warm water! Maar wel lekker! We lopen een stukje door de branding en vinden al snel mooie schelpen. Het is een heerlijke plek en we besluiten hier vanmiddag nog eens terug te komen. We wandelen weer terug naar het hotel waar we even bijkomen in onze koele kamer. Airco blijft lekker hier. Toch merk ik vandaag voor het eerst dat ik begin te wennen aan de warmte en dat ik het steeds langer volhoud, heel fijn!
Het is tijd voor lunch en omdat we niet elke dag uitgebreid willen lunchen besluiten we om de hoek een hotdog te gaan eten. Nou ja hotdog, het blijken HOTDOGS te zijn, bijna een halve meter worst! Maar ze zijn wel lekker. Max en ik doen ons best en komen ongeveer tot de helft. Michiel en Sofie waren slimmer en hebben een burger gekozen die ze wel opkrijgen. De doggybags slaan we af, we hebben voorlopig wel even genoeg hotdogs gehad.
Na de lunch keren we met onze zwemkleding terug naar het strand. We zwemmen wat, zoeken nog meer schelpen en luieren wat in de schaduw onder de pier. Heerlijk!
Rond 6 uur willen we nog even naar de pier om wat foto's te maken van de pelikanen die we verder op zee zien. We pakken onze spullen bij elkaar en lopen de pier op. Vanaf de pier zien we hele scholen kleine visjes zwemmen. Bij de pelikanen aangekomen zien we hoe het vissen werkt: grote vissen (of dolfijnen?) jagen van onderaf de kleine visjes op, die springen boven het water uit en vervolgens duiken de pelikanen vanuit de lucht het water in om hun bek vol te laten lopen met die kleine visjes. Heel leuk om te zien! Aan het einde van de pier turen we nog even rond of we toevallig een dolfijn zien want die schijnen hier soms te zwemmen, maar helaas, geen dolfijn te zien. Als we teruglopen en halverwege de pier zijn horen we wat geroep vanaf het strand en horen we mensen op de pier het woord dolphin zeggen. We kijken over de reling en zowaar, we zien nog net de zilveren rug van een dolfijn onder water duiken! En verderop nog een keer! Ik heb m'n camera in de aanslag maar helaas blijft het daarbij. Maar dat geeft niet, we hebben toch echt een dolfijn in het wild gezien!
We lopen terug en bekijken ook nog even een stukje 'historic town' van Naples. Oud betekent hier huizen van rond 1900. Maar het ziet er leuk en gezellig uit. We hebben het ondertussen wel weer warm genoeg en gaan terug naar het hotel waar we tegen half 8 aankomen. Sofie en Max duiken nog even het zwembad in om het zoute water en zand af te spoelen en wij kiezen voor de douche.
Na de zware lunch van vanmiddag willen we vanavond licht eten en onder luid protest van Max gaan we naar een sushi restaurant. Het eten is lekker maar niet super. Voor Max hebben ze gelukkig kipfingers die hij met smaak opeet en hij is heel stoer want hij proeft ook mee van de sushi.
We lopen nog een klein rondje om het eten te laten zakken en blijven verbaasd over de temperatuur die nauwelijks zakt in de avond. Om 22.15 uur zijn we weer terug in het hotel. Ik schrijf het verslag van vandaag. Het lukt me nog steeds niet foto's op volgorde te plaatsen wat ik niet leuk vind. Ook nu lukt het niet dus ik geef het op, dat komt na de vakantie wel. De rest van de familie leest nog even en tegen 23.00 gaat de lamp uit. Ik ben benieuwd of we morgen het ontbijt halen....
Morgen gaan we door met schelpen zoeken op Sanibel Island en misschien nog even door naar Fort Myers.
Na het ontbijt gaan we de buurt wat verder verkennen. Het strand schijnt op 10/15 minuten lopen te zitten dus daar gaan we maar eens naar toe. Best warm, lopen in de volle zon, maar gelukkig wordt er hier en daar een gazon besproeid en pikken we wat waterstralen mee.
Na inderdaad ongeveer 10 minuten bereiken we het strand. Het ziet er erg mooi en tropisch uit. Geen blauw water maar wel lichtgroen en veel palmbomen. We testen even de watertemperatuur en weten niet wat we voelen, bijna warm water! Maar wel lekker! We lopen een stukje door de branding en vinden al snel mooie schelpen. Het is een heerlijke plek en we besluiten hier vanmiddag nog eens terug te komen. We wandelen weer terug naar het hotel waar we even bijkomen in onze koele kamer. Airco blijft lekker hier. Toch merk ik vandaag voor het eerst dat ik begin te wennen aan de warmte en dat ik het steeds langer volhoud, heel fijn!
Het is tijd voor lunch en omdat we niet elke dag uitgebreid willen lunchen besluiten we om de hoek een hotdog te gaan eten. Nou ja hotdog, het blijken HOTDOGS te zijn, bijna een halve meter worst! Maar ze zijn wel lekker. Max en ik doen ons best en komen ongeveer tot de helft. Michiel en Sofie waren slimmer en hebben een burger gekozen die ze wel opkrijgen. De doggybags slaan we af, we hebben voorlopig wel even genoeg hotdogs gehad.
Na de lunch keren we met onze zwemkleding terug naar het strand. We zwemmen wat, zoeken nog meer schelpen en luieren wat in de schaduw onder de pier. Heerlijk!
Rond 6 uur willen we nog even naar de pier om wat foto's te maken van de pelikanen die we verder op zee zien. We pakken onze spullen bij elkaar en lopen de pier op. Vanaf de pier zien we hele scholen kleine visjes zwemmen. Bij de pelikanen aangekomen zien we hoe het vissen werkt: grote vissen (of dolfijnen?) jagen van onderaf de kleine visjes op, die springen boven het water uit en vervolgens duiken de pelikanen vanuit de lucht het water in om hun bek vol te laten lopen met die kleine visjes. Heel leuk om te zien! Aan het einde van de pier turen we nog even rond of we toevallig een dolfijn zien want die schijnen hier soms te zwemmen, maar helaas, geen dolfijn te zien. Als we teruglopen en halverwege de pier zijn horen we wat geroep vanaf het strand en horen we mensen op de pier het woord dolphin zeggen. We kijken over de reling en zowaar, we zien nog net de zilveren rug van een dolfijn onder water duiken! En verderop nog een keer! Ik heb m'n camera in de aanslag maar helaas blijft het daarbij. Maar dat geeft niet, we hebben toch echt een dolfijn in het wild gezien!
We lopen terug en bekijken ook nog even een stukje 'historic town' van Naples. Oud betekent hier huizen van rond 1900. Maar het ziet er leuk en gezellig uit. We hebben het ondertussen wel weer warm genoeg en gaan terug naar het hotel waar we tegen half 8 aankomen. Sofie en Max duiken nog even het zwembad in om het zoute water en zand af te spoelen en wij kiezen voor de douche.
Na de zware lunch van vanmiddag willen we vanavond licht eten en onder luid protest van Max gaan we naar een sushi restaurant. Het eten is lekker maar niet super. Voor Max hebben ze gelukkig kipfingers die hij met smaak opeet en hij is heel stoer want hij proeft ook mee van de sushi.
We lopen nog een klein rondje om het eten te laten zakken en blijven verbaasd over de temperatuur die nauwelijks zakt in de avond. Om 22.15 uur zijn we weer terug in het hotel. Ik schrijf het verslag van vandaag. Het lukt me nog steeds niet foto's op volgorde te plaatsen wat ik niet leuk vind. Ook nu lukt het niet dus ik geef het op, dat komt na de vakantie wel. De rest van de familie leest nog even en tegen 23.00 gaat de lamp uit. Ik ben benieuwd of we morgen het ontbijt halen....
Morgen gaan we door met schelpen zoeken op Sanibel Island en misschien nog even door naar Fort Myers.
donderdag 19 juli 2012
Dag 6 Orlando-St. Petersburg-Naples
Het is tijd om Orlando te verlaten. Het was leuk maar voor ons ook even genoeg. Het hotel kunnen we aanbevelen, naast de hoogbouw mooie laagbouw met ertussen een parkachtige tuin met mooie zwembaden. Luxe en vooral rustige kamers met heerlijke bedden, en een hele goede ligging t.o.v de parken.
Op naar Naples nu! We starten rustig op want we lagen er laat in. Ik ben als eerste om 7 uur wakker, probeer nog wat te slapen tot 8 uur en begin dan aan het verslag van Disney. Michiel staat ondertussen vast op. Sofie en Max worden langzaam aan wakker en we beginnen met het inpakken van de koffers. Rond 10 uur checken we uit en gaan we voor een laatste keer ontbijten bij Max's Deli. We houden het sober deze keer, muesli en een bagel met ei.
Om 11 uur zitten we in de auto. We gaan niet rechtstreeks naar Naples maar via St. Petersburg. Daar gaan we een wens van Michiel vervullen, in St. Petersburg staat het enige Dali museum dat hij nog niet gezien heeft.
Om half 1 komen we aan bij het museum. Het ziet er interessant uit. We starten met een Spaanse lunch in het restaurant van het museum. Daarna gaan we naar boven. Max vraagt waar Dali vandaan komt en waarom het museum dan in Amerika staat. Dat vroeg ik me ook al af. Dali blijkt een Amerikaanse bewonderaar te hebben gehad die heel veel werken van hem heeft gekocht. Deze hangen nu in dit museum. Er hangen veel vroege werken, maar ook drie enorme schilderijen. Met name deze drie vindt Michiel het meest bijzonder. De kinderen zijn redelijk snel uitgekeken en gelukkig voor hen bestaat het museum slechts uit een verdieping.
Om half drie stappen we weer in de auto, nu echt op weg naar Naples. Nog 2,5 uur te gaan. Alsmaar rechtdoor, zo ongeveer. Het landschap is vlak en heel groen. We rijden hele stukken zonder ook maar een dorp of stad te zien. Hier en daar passeren we een grote brug en zien we water. Op een lange brug zien we ineens een pelikaan overvliegen! En nog een, en nog een! Na een paar buitjes klaart de lucht op en loopt de buitentemperatuur op tot 95 graden. Fahrenheit wel te verstaan. Dat is ongeveer 35 graden Celsius.
Tegen half 6 rijden we Naples binnen en vinden we snel ons hotel. Het is een totaal ander hotel dan in Orlando, Sofie en Max moeten er even aan wennen. Het is een klein hotel in koloniale stijl met alleen laagbouw rondom een klein zwembad. Het ziet er heel gezellig uit. Vooral de gebloemde beddenspreien. Maar, niet onbelangrijk, er is wifi op de kamer. Niet heel stabiel, maar toch. En, een meevaller, bij dit hotel blijkt een simpel ontbijt inbegrepen te zijn. Wat ook erg fijn is, is dat we op loopafstand van zowel centrum als het strand zitten.
We ruimen onze spullen in en ik begin alvast met een stukje verslag van vandaag. Ook stoei ik nog even met de foto's van gisteren, ik probeer ze in de goede volgorde onder de tekst te krijgen maar krijg het niet voor elkaar. Oke, dan niet. Ik lees op het blog allemaal leuke reacties op gisteren en eergisteren, heel leuk!
Sofie en Max willen nog even zwemmen voor het eten en Michiel gaat met ze mee. Ik zoek ze even later op en test even het zwemwater, dat is gewoon warm! Mmm, afkoelen?
Na het zwemmen is het tijd voor avondeten, we gaan in de buurt op zoek naar een leuk restaurant. Dat treft, keus te over! Twee straten verder zit 5th street. Een heel gezellig straatje met winkeltjes en restaurants. We kiezen op goed geluk een van de vele Italiaanse restaurants uit. Het eten is er heerlijk, pasta, calamari, salade en voor Max gegrilde kip. Heerlijk! We komen bij van het eten en de airco. Na het eten lopen we nog even wat. Het is nog steeds erg warm maar iets beter te doen nu. Op zoek naar ijs stuiten we op een Frozen Yoghurt winkel. Helemaal het einde! Je mag zelf een bak (ja bak, bakjes bestaan hier geloof ik niet) vullen met keus uit heel veel smaken yoghurtijs (alle smaken behalve gewoon yoghurtijs) en daarna je ijs versieren met allerlei soorten toppings (chocolaatjes, nootjes, fruit, snoepjes) en betaalt dan voor het totaalgewicht. We proberen er Nederlandse porties van te maken en betalen uiteindelijk voor drie ijsjes 10 dollar, valt nog mee dus. Weer buiten is het maar goed dat we niet teveel ijs genomen hebben, het is een race tegen de klok om het ijs op te hebben voor het gesmolten is. Voor herhaling vatbaar!
We lopen terug want we zijn toch wel moe. Tegen kwart voor 10 liggen we er allemaal in. Nog even wat internetten en TV kijken en dan slapen. Morgen maar eens kijken waar we zin in hebben. Zo op het eerste oog is Naples erg leuk!
Op naar Naples nu! We starten rustig op want we lagen er laat in. Ik ben als eerste om 7 uur wakker, probeer nog wat te slapen tot 8 uur en begin dan aan het verslag van Disney. Michiel staat ondertussen vast op. Sofie en Max worden langzaam aan wakker en we beginnen met het inpakken van de koffers. Rond 10 uur checken we uit en gaan we voor een laatste keer ontbijten bij Max's Deli. We houden het sober deze keer, muesli en een bagel met ei.
Om 11 uur zitten we in de auto. We gaan niet rechtstreeks naar Naples maar via St. Petersburg. Daar gaan we een wens van Michiel vervullen, in St. Petersburg staat het enige Dali museum dat hij nog niet gezien heeft.
Om half 1 komen we aan bij het museum. Het ziet er interessant uit. We starten met een Spaanse lunch in het restaurant van het museum. Daarna gaan we naar boven. Max vraagt waar Dali vandaan komt en waarom het museum dan in Amerika staat. Dat vroeg ik me ook al af. Dali blijkt een Amerikaanse bewonderaar te hebben gehad die heel veel werken van hem heeft gekocht. Deze hangen nu in dit museum. Er hangen veel vroege werken, maar ook drie enorme schilderijen. Met name deze drie vindt Michiel het meest bijzonder. De kinderen zijn redelijk snel uitgekeken en gelukkig voor hen bestaat het museum slechts uit een verdieping.
Om half drie stappen we weer in de auto, nu echt op weg naar Naples. Nog 2,5 uur te gaan. Alsmaar rechtdoor, zo ongeveer. Het landschap is vlak en heel groen. We rijden hele stukken zonder ook maar een dorp of stad te zien. Hier en daar passeren we een grote brug en zien we water. Op een lange brug zien we ineens een pelikaan overvliegen! En nog een, en nog een! Na een paar buitjes klaart de lucht op en loopt de buitentemperatuur op tot 95 graden. Fahrenheit wel te verstaan. Dat is ongeveer 35 graden Celsius.
Tegen half 6 rijden we Naples binnen en vinden we snel ons hotel. Het is een totaal ander hotel dan in Orlando, Sofie en Max moeten er even aan wennen. Het is een klein hotel in koloniale stijl met alleen laagbouw rondom een klein zwembad. Het ziet er heel gezellig uit. Vooral de gebloemde beddenspreien. Maar, niet onbelangrijk, er is wifi op de kamer. Niet heel stabiel, maar toch. En, een meevaller, bij dit hotel blijkt een simpel ontbijt inbegrepen te zijn. Wat ook erg fijn is, is dat we op loopafstand van zowel centrum als het strand zitten.
We ruimen onze spullen in en ik begin alvast met een stukje verslag van vandaag. Ook stoei ik nog even met de foto's van gisteren, ik probeer ze in de goede volgorde onder de tekst te krijgen maar krijg het niet voor elkaar. Oke, dan niet. Ik lees op het blog allemaal leuke reacties op gisteren en eergisteren, heel leuk!
Sofie en Max willen nog even zwemmen voor het eten en Michiel gaat met ze mee. Ik zoek ze even later op en test even het zwemwater, dat is gewoon warm! Mmm, afkoelen?
Na het zwemmen is het tijd voor avondeten, we gaan in de buurt op zoek naar een leuk restaurant. Dat treft, keus te over! Twee straten verder zit 5th street. Een heel gezellig straatje met winkeltjes en restaurants. We kiezen op goed geluk een van de vele Italiaanse restaurants uit. Het eten is er heerlijk, pasta, calamari, salade en voor Max gegrilde kip. Heerlijk! We komen bij van het eten en de airco. Na het eten lopen we nog even wat. Het is nog steeds erg warm maar iets beter te doen nu. Op zoek naar ijs stuiten we op een Frozen Yoghurt winkel. Helemaal het einde! Je mag zelf een bak (ja bak, bakjes bestaan hier geloof ik niet) vullen met keus uit heel veel smaken yoghurtijs (alle smaken behalve gewoon yoghurtijs) en daarna je ijs versieren met allerlei soorten toppings (chocolaatjes, nootjes, fruit, snoepjes) en betaalt dan voor het totaalgewicht. We proberen er Nederlandse porties van te maken en betalen uiteindelijk voor drie ijsjes 10 dollar, valt nog mee dus. Weer buiten is het maar goed dat we niet teveel ijs genomen hebben, het is een race tegen de klok om het ijs op te hebben voor het gesmolten is. Voor herhaling vatbaar!
We lopen terug want we zijn toch wel moe. Tegen kwart voor 10 liggen we er allemaal in. Nog even wat internetten en TV kijken en dan slapen. Morgen maar eens kijken waar we zin in hebben. Zo op het eerste oog is Naples erg leuk!
woensdag 18 juli 2012
Dag 5 Walt Disney's Magic Kingdom
Dag 5 Disney's Magic Kingdom
'Where Dreams come true' staat er op de poort waardoor je Disney World binnen rijdt. Één droom komt vandaag in ieder geval uit: Max gaat eindelijk naar een Disneypark. Voor ons alle vier is het ons eerste Disneypark, we zijn benieuwd!
Gezien de ervaring van gisteren, met hoogseizoen en warm weer in een park besluiten we het vandaag iets anders doen. We willen graag het vuurwerk 's avonds zien en om dat vol te houden besluiten we niet meteen vroeg in de ochtend te gaan. En omdat we lezen dat het juist in het begin van de middag erg druk is, willen we zorgen dat we er rond 15.00 uur zijn, dan hebben we nog ruim 8 uur tot het park sluit. Waarschijnlijk is het rond die tijd ook minder heet.
In de ochtend gaan we dus eerst heerlijk ontspannen bij het zwembad. Het is nog steeds vochtig warm en het water voelt heerlijk koel. Sofie en Max snorkelen en duiken wat af.
Rond 13.00 vinden we het tijd om ons klaar te gaan maken. Douchen, aankleden, cameratas inpakken en we zijn er klaar voor. Nog even langs de Subway voor een snelle lunch in de auto en daar gaan we.
Niets leuker dan iets voor de eerste keer doen (hoe zal het er uit zien? Is het echt zo mooi?) en vol verwachting rijden we tegen drieën de parkeerplaats op. Het is ondertussen gaan regenen maar niet hard, dus een welkome verkoeling. Als we onze kaartjes hebben gekocht ('maar' 377 dollar met z'n vieren, poeh, dan is de Efteling ineens erg goedkoop!) blijken we nog niet bij de ingang van het park te staan. We kunnen kiezen tussen een ferryboat of de monorail. We kiezen de ferry en dat is helemaal leuk, al varend zien we langzaam het kasteel van Disney dichterbij komen. Dan zijn we bij de ingang van het park. We lopen door de Main street en Sofie en Max kijken hun ogen uit. Je waant je in een idyllisch Amerika van lang geleden.
Het park is heel handig ingedeeld, een centraal plein met er omheen een aantal 'werelden', heel overzichtelijk. We lopen Tomorrowland in en ontdekken al snel Buzz lightyear. De wachtrij is 50 minuten maar we kunnen een fastpass halen. Hiermee mogen we een uur later terugkomen zonder in de rij te hoeven staan, handig! We kijken nog wat rond en lopen dan naar Fantasyland. Op weg naar 'It's a small world', maar ook hier staat een lange rij, en helaas hebben ze hier geen fastpass systeem. We besluiten door te lopen en verder te kijken. In dit deel van het park is het enorm druk en de drukte komt opeens erg op me af. Omdat het inmiddels bijna tijd is voor Buzz lightyear lopen we terug. Ik voel me niet optimaal en besluit niet mee te gaan maar buiten te wachten. Een prima beslissing, ik kan even lekker rustig zitten met een koele cola en Sofie en Max hebben ondertussen veel plezier met pappa die de attracties normaal gesproken aan mij overlaat.
We gaan verder het park door, Adventure land, Liberty square, Frontierland. Ik heb nog steeds wat moeite met de drukte en ben er nog niet over uit of ik het nu wel of niet leuk vind in Disney. De Efteling is druk in de zomer maar dit is echt nog drukker, wat een mensen en wat een rijen!
De rij bij Pirates of the caribean is niet zo lang dus gaat Michiel opnieuw met Sofie en Max naar binnen. Ze vinden het helemaal leuk!
Als we verder lopen komen we langs de boomhut van de familie Robinson. Hier staat geen rij en gaan we met z'n vieren de boomhut door die erg mooi gemaakt is. Ik begin me ondertussen wat beter te voelen en we besluiten fastpass kaartjes te halen voor Jungle cruise, een rustig boottochtje door een jungle-achtig landschap. We kunnen over een uur terugkomen. Een mooi moment om wat eten te gaan zoeken. Al lopend stuiten we op een voorstelling bij het kasteel. We blijven even staan want het is de moeite waard. Vrijwel alle Disneyfiguren komen er in voor en er wordt gezongen en gedanst. Er zit zelfs wat vuurwerk bij. Wat kunnen de Amerikanen dit toch goed!
We lopen door op zoek naar eten. Max wil graag 'zo'n ham' waar hij al veel mensen mee heeft zien rondlopen. Goed idee, Amerikaanser kan niet! De ham blijkt een enorme 'turkey leg' te zijn, ook goed, en Max en Michiel knabbelen zich een ongeluk. De kalkoen is erg lekker, nu snappen we waarom we er zo veel mensen mee zagen lopen. Sofie en ik proeven ook mee maar houden het bij heerlijk zoete churros. Na deze pauze is het tijd voor de Jungle cruise. Deze keer ga ik ook mee. Ook dit is leuk!
Het is inmiddels 20.00 uur geweest en om 21.00 begint de parade. Omdat we al best veel mensen zien die een plekje hebben gezocht voor de parade besluiten wij ook alvast een plekje te gaan zoeken. We rusten lekker uit en doden de tijd door mensen te bekijken, dat is een attractie op zich!
Iets na negenen start de muziek en zien we de eerste lichtjes aankomen. We kijken onze ogen uit, dit overtreft onze verwachtingen! We genieten bijna een half uur van de prachtige wagens en van de gezellige muziek. Na afloop valt ons op hoe efficiënt het park omgaat met deze happenings en met het soepel laten doorstromen van al het publiek. Overal staan medewerkers en nergens zijn opstoppingen.
Nu wordt het tijd om een plek te zoeken voor het vuurwerk dat om 22.00 begint. Dat is nog lastig want het staat inmiddels behoorlijk vol. Toch vinden we een plekje. We moeten nog even wachten en genieten ondertussen van een mediashow waarbij allerlei kleuren en beelden op het kasteel geprojecteerd worden. Dan begint het vuurwerk. Hoewel we inmiddels behoorlijk moe zijn, zijn we blij dat we dit meemaken. Zo'n mooi vuurwerk hebben we nog nooit gezien! De oh's en aah's vliegen ons om de oren. Het duurt zeker 10 à 15 minuten en de ene vuurpijl is nog mooier dan de andere. Het vuurwerk is helemaal afgestemd op de muziek. Elke keer als we denken dan het af is gaat het weer verder. Prachtig! Wat een mooie afsluiting van deze dag en ons bezoek aan Orlando!
Onder de indruk lopen we richting uitgang. Nog even door de souvenirwinkel en dan toch naar buiten. Daar wacht ons een verrassing, Er willen nog een paar meer mensen naar huis. Zowel bij de monorail als de ferryboat staan enorme rijen.... Logisch natuurlijk maar het valt toch tegen. Vol goede moed kiezen we de rij voor de ferry en het blijkt mee te vallen. We staan buiten, de temperatuur is heerlijk en iedereen is vrolijk. Een half uurtje, en vier ferry's verder kunnen we aan boord. Om half 12 zitten we in de auto en tegen 12 uur rollen we ons bed in. Dat verslag komt morgen wel....
Wederom een geslaagde dag!
'Where Dreams come true' staat er op de poort waardoor je Disney World binnen rijdt. Één droom komt vandaag in ieder geval uit: Max gaat eindelijk naar een Disneypark. Voor ons alle vier is het ons eerste Disneypark, we zijn benieuwd!
Gezien de ervaring van gisteren, met hoogseizoen en warm weer in een park besluiten we het vandaag iets anders doen. We willen graag het vuurwerk 's avonds zien en om dat vol te houden besluiten we niet meteen vroeg in de ochtend te gaan. En omdat we lezen dat het juist in het begin van de middag erg druk is, willen we zorgen dat we er rond 15.00 uur zijn, dan hebben we nog ruim 8 uur tot het park sluit. Waarschijnlijk is het rond die tijd ook minder heet.
In de ochtend gaan we dus eerst heerlijk ontspannen bij het zwembad. Het is nog steeds vochtig warm en het water voelt heerlijk koel. Sofie en Max snorkelen en duiken wat af.
Rond 13.00 vinden we het tijd om ons klaar te gaan maken. Douchen, aankleden, cameratas inpakken en we zijn er klaar voor. Nog even langs de Subway voor een snelle lunch in de auto en daar gaan we.
Niets leuker dan iets voor de eerste keer doen (hoe zal het er uit zien? Is het echt zo mooi?) en vol verwachting rijden we tegen drieën de parkeerplaats op. Het is ondertussen gaan regenen maar niet hard, dus een welkome verkoeling. Als we onze kaartjes hebben gekocht ('maar' 377 dollar met z'n vieren, poeh, dan is de Efteling ineens erg goedkoop!) blijken we nog niet bij de ingang van het park te staan. We kunnen kiezen tussen een ferryboat of de monorail. We kiezen de ferry en dat is helemaal leuk, al varend zien we langzaam het kasteel van Disney dichterbij komen. Dan zijn we bij de ingang van het park. We lopen door de Main street en Sofie en Max kijken hun ogen uit. Je waant je in een idyllisch Amerika van lang geleden.
Het park is heel handig ingedeeld, een centraal plein met er omheen een aantal 'werelden', heel overzichtelijk. We lopen Tomorrowland in en ontdekken al snel Buzz lightyear. De wachtrij is 50 minuten maar we kunnen een fastpass halen. Hiermee mogen we een uur later terugkomen zonder in de rij te hoeven staan, handig! We kijken nog wat rond en lopen dan naar Fantasyland. Op weg naar 'It's a small world', maar ook hier staat een lange rij, en helaas hebben ze hier geen fastpass systeem. We besluiten door te lopen en verder te kijken. In dit deel van het park is het enorm druk en de drukte komt opeens erg op me af. Omdat het inmiddels bijna tijd is voor Buzz lightyear lopen we terug. Ik voel me niet optimaal en besluit niet mee te gaan maar buiten te wachten. Een prima beslissing, ik kan even lekker rustig zitten met een koele cola en Sofie en Max hebben ondertussen veel plezier met pappa die de attracties normaal gesproken aan mij overlaat.
We gaan verder het park door, Adventure land, Liberty square, Frontierland. Ik heb nog steeds wat moeite met de drukte en ben er nog niet over uit of ik het nu wel of niet leuk vind in Disney. De Efteling is druk in de zomer maar dit is echt nog drukker, wat een mensen en wat een rijen!
De rij bij Pirates of the caribean is niet zo lang dus gaat Michiel opnieuw met Sofie en Max naar binnen. Ze vinden het helemaal leuk!
Als we verder lopen komen we langs de boomhut van de familie Robinson. Hier staat geen rij en gaan we met z'n vieren de boomhut door die erg mooi gemaakt is. Ik begin me ondertussen wat beter te voelen en we besluiten fastpass kaartjes te halen voor Jungle cruise, een rustig boottochtje door een jungle-achtig landschap. We kunnen over een uur terugkomen. Een mooi moment om wat eten te gaan zoeken. Al lopend stuiten we op een voorstelling bij het kasteel. We blijven even staan want het is de moeite waard. Vrijwel alle Disneyfiguren komen er in voor en er wordt gezongen en gedanst. Er zit zelfs wat vuurwerk bij. Wat kunnen de Amerikanen dit toch goed!
We lopen door op zoek naar eten. Max wil graag 'zo'n ham' waar hij al veel mensen mee heeft zien rondlopen. Goed idee, Amerikaanser kan niet! De ham blijkt een enorme 'turkey leg' te zijn, ook goed, en Max en Michiel knabbelen zich een ongeluk. De kalkoen is erg lekker, nu snappen we waarom we er zo veel mensen mee zagen lopen. Sofie en ik proeven ook mee maar houden het bij heerlijk zoete churros. Na deze pauze is het tijd voor de Jungle cruise. Deze keer ga ik ook mee. Ook dit is leuk!
Het is inmiddels 20.00 uur geweest en om 21.00 begint de parade. Omdat we al best veel mensen zien die een plekje hebben gezocht voor de parade besluiten wij ook alvast een plekje te gaan zoeken. We rusten lekker uit en doden de tijd door mensen te bekijken, dat is een attractie op zich!
Iets na negenen start de muziek en zien we de eerste lichtjes aankomen. We kijken onze ogen uit, dit overtreft onze verwachtingen! We genieten bijna een half uur van de prachtige wagens en van de gezellige muziek. Na afloop valt ons op hoe efficiënt het park omgaat met deze happenings en met het soepel laten doorstromen van al het publiek. Overal staan medewerkers en nergens zijn opstoppingen.
Nu wordt het tijd om een plek te zoeken voor het vuurwerk dat om 22.00 begint. Dat is nog lastig want het staat inmiddels behoorlijk vol. Toch vinden we een plekje. We moeten nog even wachten en genieten ondertussen van een mediashow waarbij allerlei kleuren en beelden op het kasteel geprojecteerd worden. Dan begint het vuurwerk. Hoewel we inmiddels behoorlijk moe zijn, zijn we blij dat we dit meemaken. Zo'n mooi vuurwerk hebben we nog nooit gezien! De oh's en aah's vliegen ons om de oren. Het duurt zeker 10 à 15 minuten en de ene vuurpijl is nog mooier dan de andere. Het vuurwerk is helemaal afgestemd op de muziek. Elke keer als we denken dan het af is gaat het weer verder. Prachtig! Wat een mooie afsluiting van deze dag en ons bezoek aan Orlando!
Onder de indruk lopen we richting uitgang. Nog even door de souvenirwinkel en dan toch naar buiten. Daar wacht ons een verrassing, Er willen nog een paar meer mensen naar huis. Zowel bij de monorail als de ferryboat staan enorme rijen.... Logisch natuurlijk maar het valt toch tegen. Vol goede moed kiezen we de rij voor de ferry en het blijkt mee te vallen. We staan buiten, de temperatuur is heerlijk en iedereen is vrolijk. Een half uurtje, en vier ferry's verder kunnen we aan boord. Om half 12 zitten we in de auto en tegen 12 uur rollen we ons bed in. Dat verslag komt morgen wel....
Wederom een geslaagde dag!
Abonneren op:
Posts (Atom)
































































