donderdag 26 juli 2012

Dag 13 Key West: een luie dag

Tegen half 10 beginnen we wakker te worden. Lekker uitgeslapen dus! We doen rustig aan want het is tenslotte vakantie. Rond half 11 lopen we naar beneden voor ontbijt, we hebben afgesproken dat in ieder geval een keer hier in het hotel te doen. Vandaag dus. In de ontbijtzaal, of liever gezegd balzaal krijgen we een menu uitgereikt. We kunnen kiezen tussen een buffet, 26 dollar p.p., of een gerecht van de kaart. O ja, dit was een chic hotel. Vier keer 26 dollar vinden we toch echt te gek en er staan gelukkig heerlijke gerechten op de kaart. Max kiest een cereal, Sofie pancakes, Michiel oatmeal, en ik een bord fruit. We moeten er even op wachten maar krijgen van het hotel alvast een bord met vier kleine zoete ontbijthapjes, wat vervelend nou. Ze smaken heerlijk, net als het ontbijt dat daarna komt. We genieten en nemen lekker de tijd.

Na het ontbijt regelen we onze uitstap voor morgen. Dan willen we de boot op om dolfijnen te bekijken en te snorkelen. Gelukkig is er nog plek morgen, we mogen ons dan om 8.00 uur aan de andere kant van het eiland melden. Fijn, daar zijn we goed in, vroeg opstaan... Maar we zijn blij dat het gelukt is en kijken erg uit naar morgen.

Omdat het inmiddels al bijna 12 uur is en het heet begint te worden gooien we de plannen om. We gaan eerst zwemmen en dan kijken we wel verder. Onze zwemkleding gaat aan en we gaan op weg naar de tuin van het hotel. Wat wordt het, zwembad of strand? Of allebei. Het strand ziet er te aantrekkelijk uit en wint. We regelen bedjes en handdoeken en installeren ons bij een hangmat onder de palmbomen. Uitzicht op zee en het zwembad vlak achter ons. Hoe luxe wil je het hebben?


We zitten nog niet of er komt al iemand langs om frisse citroenlimonade aan te bieden. Wat een vervelend hotel is dit toch ;-) Michiel gaat lekker liggen, Sofie en Max duiken het zwembad in en ik ga eerst wat foto's maken.


Daarna ga ik met Max met duikbril en snorkel de zee in. Hoewel het water best helder is zien we in eerste instantie vrij weinig. Tot Max ontdekt dat bij de trap vanaf de pier wat visjes zitten. We zien hele leuke kleine gele gestreepte visjes, net zebra's. Ook zien we een paar hele grote vissen, superleuk! Max probeert ze te vangen met een lege fles maar dat is toch wel erg lastig.

We gaan opdrogen in de zon en we zitten nog niet of er worden enorme waterijsjes uitgedeeld. Nou graag! Wat een verwennerij deze plek! Hier houden er het nog wel een paar dagen vol.

Al zwemmend en luierend brengen we de middag door. Dit is vakantie! Toch weten we ons om een uur of 17.00 los te rukken van het strand om ons te gaan omkleden voor het avondeten. Omdat we morgen vroeg op moeten willen we wat eerder eten zodat we op tijd naar bed kunnen.

Een uur later lopen we op Duvalstreet. Ik heb m'n camera mee en maak veel foto's, wat een leuke huizen hebben ze hier, vooral de veranda's zien er heel aantrekkelijk uit! Het is een grappige mix van Caribisch en Amerikaans. Wat opvalt zijn de wat oudere hippies die je overal ziet, of ze hangen wat rond of ze fietsen op een bijzondere fiets, of ze hebben een handeltje waar ze wat geld mee verdienen. Het geeft de straat een apart maar ook relaxed sfeertje.


Het is nog steeds erg warm en omdat we alleen ontbijt en wat crackertjes op hebben duiken we snel de eerste de beste Diner in, Denny's. We bestellen hamburgers en hoewel we ze wel eens beter hebben gehad smaken ze prima. Sofie en Max wagen ondertussen een poging zo gek mogelijk op de foto te komen.


We komen even bij in de airco en van het eten en zijn dan klaar om Duvalstreet helemaal af te lopen naar de andere kant van het eiland. Op naar de beroemde sunset, de zon gaat om 20.15 uur onder. Duvalstreet is erg druk en toeristisch maar toch hangt er een hele prettige sfeer. Tegen 20.00 uur bereiken we Mallory square. Het is er al behoorlijk druk. Sofie vraagt zich af wat er nou zo bijzonder is aan een zonsondergang. Tsja, als je in Den Haag woont, kun je elke dag de zon in de zee zien zakken ;-)


Er hangen weinig wolken en ik maak wat foto's. Toch duikt de zon die paar wolken in en besluiten we niet langer te wachten. We hebben nog twee avonden hier om nog eens te komen kijken. We lopen weer terug Duvalstreet af en stoppen onderweg nog even voor een ijsje, een koekje, een drankje en een snel ontbijt voor morgenochtend.

Tegen 21.00 zijn we weer terug in het hotel. Sofie en Max mogen nog een half uurtje Disney Channel kijken en dan gaat de TV uit. Ik maak nog snel het verslag af, dan gaan wij ook slapen. We zetten de wekker op 7.00 uur. Het is dat we iets heel leuks gaan doen, anders hadden we het er niet voor over.....

woensdag 25 juli 2012

Dag 12 Naples -Key West

Poeh, zeven uur is best vroeg als je inmiddels gewend bent om uit te slapen. Maar we staan om 10 over 7 toch maar op. We hebben namelijk nog een lange reis voor de boeg. Om 8 uur lopen we nog een laatste keer naar het zwembad voor een snel ontbijt. En snel weer terug naar de kamer want Sofie voelt zich niet lekker, ze is wat duizelig. Sofie gaat nog even rustig liggen, eet en drinkt wat en wij eten ons ontbijt op de kamer. Sofie knapt weer wat op en om kwart over 8 zitten we in de auto op weg naar Key West. Het is wat bewolkt maar toch al weer 84 graden F.

We zwaaien Naples gedag en rijden de I75 op, de US 41 hebben we wel genoeg gereden de afgelopen dagen. De I75 heet ook wel Alligator Alley en inderdaad, we zien er onderweg twee. Een heel zielige op de vluchtstrook, helaas doodgereden, en een zwemmend in het water langs de weg.

Anderhalf uur later bereiken we de rand van Miami en slaan we rechtsaf naar het zuiden. Nog een uur later rijden we via de Overseas Highway Key Largo op, het eerste en grootste eiland van de Keys. Vanaf dan is het langzaam rijden op voornamelijk tweebaansweg richting de laatste van een hele reeks eilanden.
Tegen kwart voor 12 bereiken we Islamorada. We hebben in veel blogs gelezen dat Morada Bay een heel leuk restaurant is en de foto's zagen er zo leuk uit dat we dat met eigen ogen willen zien. En inderdaad, wat een leuke plek! Een heel leuk ingericht/aangekleed restaurantje met een strandje voor de deur. Het ziet er heel tropisch uit. Goede tip dus!


Het ziet er buiten zo leuk uit dat we buiten willen eten maar na vijf minuten heeft Sofie toch zoveel last van de warmte dat ze weer duizelig wordt. We verhuizen naar binnen waar het heerlijk koel is en minstens net zo leuk. We ploffen op een bank en Sofie kan even lekker liggen en trekt weer bij. We bestellen cola voor de nodige suikers en ondanks dat ik dacht dat ik 'small' had gezegd komt de ober met enorme jampotten cola aan. Oké?! We doen ons best en komen een heel eind. Sofie en ik delen een quesadilla met kip en Michiel en Max delen een steaksandwich. Goede keus want de porties zijn precies goed zo. Zo fijn dat het in Amerika volledig geaccepteerd is om porties te delen!


Als we weer wegrijden is het 13.00 uur en hebben we nog twee uur eilanden en bruggen rijden voor de boeg. Het uitzicht wordt steeds mooier, groenere eilanden en meer turquois water. Ook de zon laat zich steeds meer zien. De temperatuur loopt op tot 94 F.


We passeren het ene na het andere eiland en zien veel watersporters op zee. De langste brug die we passeren is de 7 mile bridge, toch knap gemaakt. Toch worden we het ondertussen ook wel zat de lange reis. We zijn dan ook blij als we om drie uur Key West op rijden.

Tien minuten later hebben we het hotel gevonden. Casa Marina Resort. En jee, wat een gaaf hotel! We hebben er erg over getwijfeld want in verhouding met de andere hotels was het vrij prijzig maar we zijn blij dat we het gedaan hebben. Wat een mooie ligging aan het strand en wat een luxe uitstraling. We installeren ons op de kamer en Sofie en Max ploffen op bed met de tv aan. Yes, ze hebben Disney Channel, Sofie is helemaal blij.


We rusten even uit en gaan dan op zoek naar onze badkleding. Tijd voor een frisse duik in het zwembad!

Nou ja fris, ook hier is het water warm, maar dat mag de pret niet drukken. Het is een prachtig zwembad, of liever gezegd het zijn er twee, en het ligt pal aan zee. Het ziet er heel tropisch uit, palmbomen op het strand en hangmatten tussen de palmbomen. In zee liggen veel rotsen en om in zee te komen moet je over een houten pier via een trap de zee in. Dan sta je precies in een stuk blauw water. Ook daar plonzen we even in het water. Het water is hier helderder dan in Naples, Max ziet met zijn duikbril zelfs wat vissen. We frissen lekker op. Ik lees nog wat, Michiel luistert muziek en Sofie en Max duiken nog even de hangmatten in, daar moet ik morgen echt even een foto van maken, dat is toch wel het toppunt van vakantie!

Tegen 19.30 vinden we het tijd om ons om te kleden voor het avondeten en om 20.00 uur gaan we op onderzoek uit in het hotel. Er blijkt een restaurant te zijn, heel idyllisch op het strand, maar heel verdacht zijn alle tafels leeg. Inderdaad, allemaal gereserveerd! Dan gaan we verder zoeken buiten het hotel. Duvalsstreet is 10 à 15 minuten lopen dus gaan we daar maar kijken. We lopen langs hele leuke huizen, dat wordt morgen weer veel foto's maken.


We stuiten op een Italiaans-achtig restaurant en omdat het inmiddels laat is willen we niet al te kritisch zijn. Vooraf krijgen we overheerlijke verse knoflookbroodjes en daarna bruschetta (Sofie) antipasta salade (Michiel) en steaktop-salade (ikke). Max eet met ons allemaal mee. De salade van Michiel valt wat tegen maar Sofie en ik hebben echt heerlijk eten. Na het eten halen we nog een ijsje en dan lopen we weer terug. We komen langs het southernmostpoint van Amerika, het meest zuidelijke punt van de Verenigde staten dat slechts op 90 mijl van Cuba ligt. We maken daar alvast een foto voor het geval het er overdag erg druk is.


Om 22.00 uur zijn we weer in het hotel. Ik maak het verslag af en de kinderen kijken nog even Disney Channel en dan gaan we slapen.

Morgen gaan we Key West maar eens verder verkennen. Het ziet er veelbelovend uit!

dinsdag 24 juli 2012

Dag 11 Airboat tocht deel 2

Change of plans: nadat gisteravond de weersvoorspellingen 100% kans op regen voor vandaag aangaven worden we vanmorgen wakker met een stralende zon. De voorspellingen zijn inmiddels bijgesteld naar 10% kans op regen. Dat klinkt een stuk beter. We hebben ons gisteravond nog eens verdiept in de airboat tochten en zijn tot de conclusie gekomen dat we die toch het best vanuit Naples kunnen doen. We overwegen om morgen, onderweg naar Key West, een stop te maken voor een airboat tocht maar dan moeten we wel heel vroeg op en wordt het een erg lange dag. We besluiten daarom om dan toch vandaag alsnog de US 41 weer op te rijden voor een tocht op een airboat. Dat strand komt dan de komende dagen wel weer op Key West of in Miami.

Zo gezegd zo gedaan. We bellen Everglades private airboat tours en kunnen daar om 13.00 uur terecht, prima tijd en hopelijk net voor de regen die we alweer in de verte zien aankomen.

Maar eerst ontbijt. We hebben uitgeslapen vandaag nadat we er vanmorgen om 5 uur uit waren voor een plotselinge nachtelijke activiteit. Michiel wilde naar de WC en kwam erachter dat de badkamerdeur om onverklaarbare redenen in het slot gevallen was. De deur zat muurvast. Gelukkig lag de rest in bed dus zat er niemand in de badkamer. Na wat gemorrel werd ik ook wakker en vervolgens begon ook Sofie zich ermee te bemoeien. Nadat we het bijna opgaven en ik al met m'n slippers aanstond om naar de WC bij het zwembad te lopen had Michiel met een lompe beweging toch ineens de deur open. Gelukkig. Ja en toen waren we dus wakker en het duurde wel een uurtje voor we weer in slaap waren.

Maar goed, ontbijt dus. We hebben de kinderen een echt Amerikaans ontbijt beloofd en we lopen naar een restaurantje in de buurt. Daar bestellen we tweemaal de french toast, scrambled eggs en een oatmeal. Het smaakt heerlijk! Daarna nog een Starbucks on-the-go en weer terug naar het hotel. We bellen en facetimen nog even met de opa's en oma's en dan is het tijd om richting Everglades te rijden.

Na een ritje van drie kwartier, precies om kwart voor 1, rijden we het terrein van de airboat op. We betalen en als we naar buiten lopen blijkt meteen om de hoek van het huisje een enorme alligator in het water te liggen. Imposant! Die hebben we alvast gezien! Hij is zelfs zo aardig om even z'n kop te draaien zodat we z'n tanden kunnen zien.


We kunnen meteen de boot in en kiezen de voorste rij wat een goede keus blijkt te zijn. We vertrekken en merken al snel dat het goed is dat we de oordoppen erbij hebben gekocht, wat een lawaai! En wat een snelheid! We moeten even wennen maar het is wel spectaculair! We hebben een prachtig uitzicht op de eerste rij en vangen heel wat waterspetters maar dat is alleen maar lekker want de zon schijnt nog steeds vol op. Wat is dit een prachtig gebied! Graslanden, water, mangrove en heel veel vogels.


Vanuit milieuoogpunt is het allemaal niet echt verantwoord want de boot maakt zoveel lawaai dat ie werkelijk alle vogels wegjaagt die we tegenkomen :-( Als je het heel plat bekijkt is het gewoon flink crossen in de natuur. Deze boten mogen daarom de Everglades zelf niet in, dus dat is dan wel weer goed geregeld.

De alligators hebben wat minder zin vandaag maar gelukkig komt er 1 braaf aanzwemmen als we er aan komen. Hij laat zich mooi fotograferen en duikt dan weer onder.


Verderop zien we een slang door het water schieten en we zien een aantal Ospreys, de plaatselijke roofvogel.


We genieten van het mooie landschap, van de zon die schijnt, de waterspetters op onze benen en de wind door ons haar. We realiseren ons hoe knap het is hier de weg te weten want we zouden hier zelf hopeloos verdwalen.

Na een uur zijn we weer terug en stappen we uit. Hoewel we het waarschijnlijk niet nog een keer zullen doen is dit toch een ervaring die we niet hadden willen missen.

Na de tocht is er nog het op-de-foto-met-de-alligator moment. Hier kijkt Max al de hele morgen naar uit! Binnen no-time staat hij met een mini alligator in zijn handen te stralen. Ik krijg de opdracht veel foto's te maken. Voordat we ook maar na kunnen denken of we ook willen krijgen ook wij de mini alligator in onze handen gedrukt. Oké, dan ook maar die foto maken. Max vindt het zo geweldig dat hij twee keer wil.


Onderweg naar het hotel stoppen we nog even bij Tin City, een 'oud' stuk Naples dat we nog niet gezien hebben. Het is voornamelijk Amerikaanse kitsch, en met die blik wel leuk om te zien. We eten nog even iets als lunch en rijden dan terug naar het hotel. Het is inmiddels 16.00 uur en Sofie en Max willen graag nog even zwemmen. Prima, dan kan ik alvast aan het verslag beginnen en een begin maken met de koffers inpakken, dat scheelt vanavond en morgenochtend weer.

Tegen half 8 is iedereen wel klaar en kunnen we gaan avondeten. We gaan vanavond de Outback eens uittesten, we hebben op andere blogs gelezen dat ze hier goede steak hebben dus dat willen we wel eens uitproberen.

Hoewel het er best druk is, is de sfeer binnen heel ontspannen. We starten met de blooming onion die erg in de smaak valt. En de steaks zijn echt super! Sofie en Max smullen ook van hun hamburger en spareribs. We nemen nog een key lemon pie en een ijsje na en als we dan de rekening krijgen valt die reuze mee. Dit is absoluut voor herhaling vatbaar!

Rond kwart voor 10 zijn we weer terug in het hotel. We brengen vast de koffers naar de auto en ik maak nog even het verslag af. Om kwart over 10 gaat de lamp uit want we gaan morgen vroeg opstaan. We willen om 8.00 uur rijden omdat we zo'n vijfenhalf uur rijden voor de boeg hebben naar Key West.

We vinden het best jammer om Naples te verlaten want we hebben het hier erg naar ons zin gehad. Prima hotel, vlakbij leuke winkeltjes en restaurants, een prachtig strand, leuke uitstappen, heerlijk weer...
Maar we kijken ook erg uit naar Key West!

maandag 23 juli 2012

Dag 10 Everglades: showers and gators

We staan vandaag vroeg op. Na flink gegoogle gisteravond hebben we besloten naar Shark Valley te gaan, je kunt daar per fiets of tram een tocht maken door de Everglades. Het is een flink eind rijden vanuit Naples, anderhalf uur, dus we willen op tijd vertrekken. Om half 8 gaat de wekker. Ik sta om kwart voor 8 op en na een hoop gekreun uit het bed naast ons, lukt het Sofie en Max om om 8 uur op te staan. We gaan snel ontbijten (drie keer raden, een geroosterde bagel met jam), we grissen nog wat muffins mee voor onderweg en zitten om 9 uur in de auto.

Al snel nadat we Naples uitrijden rijden we de Everglades in. Anderhalf uur rijden we over de US 41, de Tamiami trail, een lange weg door een heel groen landschap met veel water en af en toe wat bomen. Om de zoveel mijl staat er een bordje met Indian Village en dan zie je een minidorpje met wat indianenhutten en gewone huizen. Ook zie je overal reclame voor airboattours.

Tegen half 11 rijden we het Shark Valley State park in. We betalen 10 dollar entree en parkeren onze auto. We kunnen kiezen, er is een rondrit van 15 mijl die je per fiets of per tram kan doen. Per tram doe je er 2 uur over, per fiets drie uur. De lucht begint inmiddels aardig te betrekken dus we kiezen voor de tram. Het is een open kar en omdat het bewolkt is zal het niet te warm zijn. We kopen kaartjes en kunnen mee met de tram van 11 uur. We slaan nog wat extra water in en wat zakjes chips voor het geval we honger en dorst krijgen onderweg. We zijn benieuwd, op naar de alligators!


Om 11 uur vertrekken we. De gids kondigt aan dat we onderweg waarschijnlijk wat showers kunnen verwachten (de lucht is inmiddels heeeeel donker) en we zijn nog niet op pad of de eerste druppels vallen al. En niet een paar. Omdat de tram open is en de wind van opzij komt zijn met name Sofie en ik binnen de kortste keren helemaal doorweekt. Ik heb de camera veilig opgeborgen in de tas dus van foto's maken komt niet veel. 10 minuten later droogt het wat op en kunnen we wat meer van het landschap genieten. De gids wijst ons op bijzondere vogels (grey egret, white ibis, hawk) en vertelt ons van alles over het landschap en de dieren die er leven. Zo leven er 26 soorten slangen waarvan 4 giftig zijn. We blijken in het verkeerde seizoen op bezoek, de alligators zitten nu veel in het water, maar in de winter komen ze aan land om op te warmen.

Maar we hebben geluk, na een kwartier horen we de gids door de microfoon roepen dat hij onze eerste alligator heeft gespot! De tram stopt en rijdt langzaam langs zodat we foto's kunnen maken. Het is even zoeken, want hij is goed verstopt. Het is echt super om zo'n dier van zo dichtbij in zijn natuurlijke omgeving te zien!


We rijden verder en zien even later een nog grotere alligator langs zwemmen. Ondertussen is het weer hard gaan regenen en gaat de camera weer in de tas. Het onweert inmiddels ook flink en het is eigenlijk best spannend om met onweer over zo'n vlakte te rijden. We gaan er maar vanuit dat als het gevaarlijk zou zijn, de tram niet vertrokken zou zijn.

Halverwege de rit, na ongeveer 50 minuten, komen we bij een observatiepost. Hier klimmen we omhoog voor een mooi uitzicht over de eindeloze Everglades. We speuren het water af naar nog meer alligators maar die zien we niet, wel een enorme schildpad die helaas onder water duikt voordat ik de camera heb kunnen pakken. Het begint weer harder te regenen dus we gaan weer in de tram zitten. We rijden terug naar het begin van het park en hebben het eerlijk gezegd wel een beetje gehad met de tocht. De wind staat nu aan de andere kant van de tram en ook Michiel en Max worden nu flink nat. Vlak voor het einde zien we nog een laatste alligator, maar als we uitstappen weten we niet hoe snel we in de auto moeten komen. We zijn tot op ons ondergoed doorweekt en hebben het erg koud. We komen even bij met de verwarming aan (bizar na al die dagen airco!) en eten onze chips en de meegenomen muffins op. Prima lunch, we kunnen er weer even tegen.

Onze volgende stop is Miccosukee Indian Village vlakbij Shark Valley. Dit is een indianendorp in de vorm van een museum waarin je kunt zien hoe de Seminole Indianen, de oorspronkelijke bewoners van Florida, hier vroeger hebben geleefd. Ze geven er ook een allogatorshow en die wil Max graag zien. Maar helaas, 'no gatorshows when it's raining'...

We besluiten terug te rijden richting het hotel in de hoop dat het onderweg stopt met regenen. Halverwege komen we namelijk langs Everglades City en daar willen we nog een airboattour doen. Het lijkt inderdaad minder te gaan regenen en als we drie kwartier later Everglades City inrijden besluiten we te stoppen. we stoppen bij een restaurantje voor een drankje en een snack en zien dan dat het toch weer harder gaat regenen. Na al die dagen mooi weer hebben we vandaag toch echt even pech. Maar niet getreurd, we hebben alligators gezien en we kunnen vast een andere dag nog een keer een airboattour maken.

We rijden terug naar het hotel en wat is het heerlijk om onze natte kleren uit te trekken. We rommelen even wat op onze kamer en overleggen over wat we zullen doen. Het is namelijk pas 15.00 uur. De kinderen willen graag nog een keer naar de Courtland mall en dat vinden wij ook wel een goed idee want dan kunnen we een paar t-shirtjes ruilen die we gisteren te klein hebben gekocht.

Tegen half 5 zijn we in het winkelcentrum. We ruilen onze shirts om, kopen nog een trui en 2 t-shirts voor Sofie en Max koopt een souveniertje voor z'n beste vriend Mees en voor zichzelf. Als we klaar zijn rijden we door naar de Publix voor avondeten. We halen verse sushi, pancakes en een bak meloen die we bij terugkomst weer in het prieeltje opeten. Heerlijk!


We zijn vroeg vandaag, het is pas 19.00 uur dus er is nog tijd voor een avondwandeling. Goed plan! Ik neem m'n camera mee. We lopen in 30 minuten naar de pier. De zon is eindelijk gaan schijnen maar duikt al snel weer achter de wolken. Toch is er mooi avondlicht en maak ik veel foto's.


Er is maar 1 pelikaan deze keer en ook de dolfijnen laten zich niet zien maar we wandelen heerlijk van de pier over het strand weer terug naar 5th street. Onderweg zien we nog een paar schildpadnesten.


Op 5th street nemen Sofie en Max weer een frozen yoghurt (vanille met cookiedough deze keer) en Michiel en ik een Starbucks koffie. We slenteren terug naar het hotel en genieten van de mooie avond en de heerlijke temperatuur. Tegen half 10 zijn we weer op onze kamer en kan ik aan de slag met het verslag. Er wordt nog wat gelezen en geinternet (hoe schrijf je dat eigenlijk?) en tegen half 11 gaat de lamp uit. Ondanks de regen hebben we toch weer een heerlijke dag gehad.

Morgen is alweer onze laatste dag in Naples. Als het droog is willen we naar het strand en anders zien we nog wel wat we gaan doen.